| Versione
originale in sardo
Tzia
Amelia contàt…
In su
tempus antigu nci fiant in Biddexidru is cogas chi fiant féminas
lègias chi portànt is ungas longas e fiant crobertas
de izapus e suciànt su sàngui de is pipius.
Una
fémina iat pigau a ogu a sa mulleri de su fillu
e custa fémina fiat una coga
e una dì si fiat furriada a gatu
e fiat andada a dom' 'e sa nura
e si fiat posta acanta 'e su brazollu innui fiat crocau su nabodeddu,
po dd'occì.
Insàs
sa mama si ndi fiat acatàda
e iat pigau sa mazoca e ndi dd'at donau u' cropu a is murrus i a
conca.
Sa nura
a s'uncrasi fiat andada a domu 'e sa sroga
e dd'iat bida cun sa faci e cun sa conca unfrada
e iat cumprendiu chi sa sroga fiat una coga de cussas chi fiant
in bidda.
Una
fémina at pregau a santu 'Isinni po ndi spedri custas cogas
e insàs santu 'Isinni nd'at acapiau una a is peis de su letu
e apusti si funt bias tanti cogas acapiadas totus impari a bolai
in s'àiri
e insàs funt scavuadas a su fogu.
De insàs
is bruxas no si funt bidas prus in Biddexidru
e po cussu santu 'Isinni ddu narànt su santu 'e is bruxas*.
I serramannesus
oliant su santu po nci ogai is cogas de Serramanna
e un'orta fiant andaus a ndi furai sa rellìchia,
ma candu fiat acanta 'e su frùmini 'e Narti, acanta de sa
cresiedda, sa rellìchia 'e su santu fiat beniu grai grai
e no iant pozidu passai su frùmini.
Insàs
is serramannesus iant portau sa rellìchia a sa cresia sua,
ma immui puru is serramannesus funt aramigus de is biddexidresus**.
*
Nella chiesa di S. Sisinnio
che dista da Villacidro circa un quarto d'ora di cammino, si può
ancora vedere un vecchio quadro in cui è dipinto il Santo
circondato dalle streghe legate fra loro e alcune in preda a un
vento impetuoso, altre in mezzo al fuoco. I villacidresi sogliono
ancora mettere, all'entrata delle loro case, l'immagine del Santo,
per scongiurare il pericolo delle streghe.
**
Il quattro agosto si fa
la festa di S. Sisinnio; la leliquia del Santo viene portata alla
chiesa, con gran pompa; la segue una processione di fedeli e di
uomini a cavallo, armati di sciabola. Giunti al fiume Narti, si
fermano ed estraggono le sciabole dal fodero. Sarà questo
certamente il ricordo delle antiche lotte fra i villacidresi e i
serramannesi per il possesso della reliquia del Santo.
Narrata
da Amelia Pala di Villacidro
Riportata in: G. Bottiglioni, Leggende e tradizioni di Sardegna,
Olschki, Ginevra, 1922
|